| Menning |
|
There are no translations available.
Viðburðum á vegum félagsins verða gerð ríkulega skil í myndum og máli. Myndir og frásagnir af viðburðum eru vel þegnar. |
There are no translations available. Úr Íslenskri matarhefð eftir Hallgerði Gísladóttur Þegar búið var í strokkinn var betra að ylja rjómann eða hita strokkinn best 12-14 gráða heitur. Áður en hitamælar urðu algengir voru konur naskar við að finna rétta hitann með fingri eða olnboga. |
There are no translations available. Úr Íslenskri matarhefð eftir Hallgerði Gísladóttur Ýmiss konar þjóðtrú tengdist sviðaáti. Eyru mátti eta en ekki mörk og sagt var að sá sem æti mörk yrði sauðaþjófur. Margt af þessu tengdist óléttu eins og fleiri matarkreddur. Þungaðar konur máttu til dæmis ekki eta gómfillu úr sviðum því þá varð barnið þeirra holgóma. Ekki máttu þær eta broddsviðið nema segja um leið: ,,Það verður ekki loðið það sem ég geng með." Annars máttu þær búast við að á barninu yrði loðinn blettur. |
There are no translations available. Úr Íslenskri matarhefð eftir Hallgerði Gísladóttur Algengt var í Rangársýslu að búa til garnaost úr görnum ungkálfa og nokkur dæmi voru einnig um það af Vesturlandi. Garnirnar voru þá ristar og hreinsaðar, saltaðar lítillega og oftast og oftast soðnar í vömbinni. Þá var osturinn fergður og borðaður sneiddur, venjulega heitur, en einnig tíðkaðist að súrsa hann. Sumir veltu görnunum upp úr hveiti eða rúgmjöli áður en þær voru soðnar, eða söxuðu þær út í mjölþykkni |
